گرامی داشت از هفته شهید در تاجیکستان

رادیو اسیای میانه  دوشنبه: شرکت‌کنندگان یک‌نشست در دوشنبه بر این نکته تاکید کردند، که افغانستان همانا در راه تحقق آرزوها و شخصیت‌های تاریخی، نظیر احمدشاه مسعود و برهان‌الدین ربانی قرار دارد.

زلمی یونسی، سفیر افغانستان در تاجیکستان،به رادیو اسیای میانه می‌گوید:حکومت کشورش بر جان‌فدایی احمدشاه مسعود، برهان‌الدین ربانی و ده‌ها شهیدی، که در راه استقلال و آزادی افغانستان، جام شهادت نوشیده‌اند، ارج می‌گذارد و از مخالفینش دعوت می‌کند، که سر میز مذاکرات ‌نشینند : “خیر وطن، ملت، دولت و مخالفین دولت در تفاهم و مذاکرات و تعهد به‌آرمان‌های صلح و وحدت و ختم جنگ است.

آرزومندیم، تا مخالفین هرچه زودتر به‌صدای صلح دولت اسلامی افغانستان لبیک گفته، راه مذاکرات صلح را در پیش‌گرفته، مشترکاً به‌طرف ختم جنگ و ایجاد یک جامعه‌امن و رفاه بیایند، تا هم حکم خدا عملی شود و هم آرزوی مردم افغانستان تحقق پیداکند”

سفیر افغانستان این نکته را در دوشنبه در رسم افتتاح یک نشست بخشیده به“هفته شهید”، که همه‌ساله از ۹ تا ۱۶سپتامبر در افغانستان برگزار می‌شود، بیان کرد.

در این محفل، که نخبگان سیاسی، فرهنگی و محافل کارشناسی تاجیکستان شرکت داشتند، بر نقش احمدشاه مسعود قهرمان ملی افغانستان و برهان‌الدین ربانی رییس جمهور پیشین و از رهبران جهادی افغانستان در صلح تاجیکان و در کل صلح منطقه و جهان نیز تاکیدشد.

میرزادولت آدینه‌یف، سردار ریاست کشورهای آسیای و افریقای وزارت خارجه تاجیکستان، گفت: زندگی و فعالیت این دو شخصیت تاریخی افغانستان برای مردم کشورش آموزنده است.

احمدشاه مسعود در میان جامعه افغانستان به‌عنوان قهرمان ملی و سپه‌سالار دلیر همیشه محبوب است.

او در دستیابی صلح تاجیکان با اتفاق برهان‌الدین ربانی در این روند تاریخی ما نقش بارز داشت” در تاجیکستان از احمدشاه مسعود و برهان‌الدین ربانی به‌عنوان شخصیت‌های جهادی افغانستان یادآوری می‌کنند، که در حل نزاع میان‌حکومت و مخالفین و هم بازگشت امنیت و ثبات به‌تاجیکستان تلاش زیاد به خرج داده‌اند.

پروفیسور ابراهیم عثماناو که ۳۶سال پیش در زمان تجاوز اتحاد شوروی به‌افغانستان استاد دانشگاه کابل بود و مسعود و ربانی را از نگاه رژیم کمونیستی می‌دید.

در زمان جنگ داخلی تاجیکستان او مشاور رییس جمهور تاجیکستان بود و در مذاکرات صلح از جانب حکومت نمایندگی می‌کرد. وی می‌گوید: استادربانی نخستین رییس جمهور یک‌کشور خارجی بود، که ۱۹دسامبر سال ۱۹۹۳، در یک دوره بحران شدید سیاسی و اقتصادی، جهت انجام سفر چهارروزه به‌تاجیکستان آمد و از مقبره سید علی همدانی در کولاب، فابریکه شاهی‌بافی شهر خجند، کارخانه الیومینیوم (المونیم ) شهر تورسون‌زاده دیدن کرده، عنوان دکتر افتخاری دانشگاه ملّی تاجیکستان در دوشنبه را به دست آورد.

وی افزود، استاد ربانی ماه دسامبر سال ۱۹۹۶ در نخستین نشست حکومت و مخالفینش در خسده افغانستان، که سنگ تهداب صلح تاجیکان گذاشته شد، صدر مجلس بود در آن جا وقتی پیمان اساسی آماده‌شد و بعد به‌امضا رسید.

استاد برهان‌الدین ربانی یک‌سخن به‌جانب رییس جمهور تاجیکستان گفت، که از تاجیکستان بوی صلح می‌آید. کوشش کنید، که این صلح را از دست ندهید، زیرا ما این کار را در وقت‌ش کرده نتوانستیم و امروز در افغانستان حالتی هست، که هیچ‌کس، هیچ کس را نمی‌شناسد.

و در آن‌جا احمدشاه مسعود افزودند، که“ امروز برای مردم افغانستان یک دوست باقی مانده‌است، “کلشنیکوف!”این هم عروس ما، هم داماد ما، هم خاندان ما، هم استاد ما، هم شاگرد ما شده است!

شما کوشش کنید، که از این چیزها رهایی یابید ”.

احمدشاه مسعود، قهرمان ملی افغانستان، در گذشته فرمانده جهادی که با مبارزه‌اش علیه اتحاد شوروی و ارتش چندمیلّیتی طالبان و تروریزم بین المللی در جهان شهرت یافته است،

۹سپتامبر سال ۲۰۰۱ و برهان‌الدین‌ربانی، رییس جمهورپیشین افغانستان و رهبر تنظیم جهادی به‌نام“جمعیت اسلامی”۲۰سپتامبر سال ۲۰۱۱ در پی حمله‌های تروریستی کشته شدند.

شماری از کارشناسان می‌گویند، آنها به‌دلیل این‌که شخصیت‌های معتدل اسلامی بودند و هم برای یک افغانستان آزاد و صاحب‌ اختیار می‌جنگیدند، از صحنه سیاسی حذف شدند.

به‌قول آنها، اگر مسعود و ربانی نیز در راس سازمان‌های خشن تروریستی قرار می‌داشتند و حضور خارجی‌ها را در وطن خود می‌پسندیدند، هیچ‌گاه به‌چنین سرنوشت دچار نمی‌آمدند.

پروفیسور قاسم‌شاه اسکندراف، ریس انجمن دوستی تاجیکستان و افغانستان، می‌گوید، “جمعیت اسلامی”از سال ۱۹۵۷ یک تنظیم معتدل اسلامی بود، که برای بنیاد یک دولت اسلامی معتدل در افغانستان مبارزه می‌کرد. وی افزود، ترور دو شخصیت بارز این تنظیم – احمدشاه مسعود و برهان‌الدین ربانی از آن شهادت می‌دهد، که بازیگران صحنه افغانستان خواهان به‌قدرت رسیدن نیروهای تندگرا و افراطی هستند، تا در عموم منطقه را نامن نگه دارند “

من فکر نمی‌کنم، که اگر شهید احمدشاه مسعود زنده می‌بود، می گذاشت که چنین شود؛ چون تفکر اصلی شان این بود، که باید افغانستان آزاد و مستقل باشد و وابسته دیگر کشورها نباشد. متأسفانه، امروز با بهانه جنگ با تروریزم و اشغال خارجی در کشور نیروهای بیگانه جمع آمده‌اند. در افغانستان نیروهای خارجی از یک طرف و بیشتر از ۲۰سازمان تروریستی فعال اند. یک معمای سربسته به وجود آمده است. گروه‌های تروریستی دعوا دارند، که تا نیروهای خارجی هستند، جنگ می‌کنند و نیروهای خارجی هم می‌گویند، که تا تروریستان را نابود نکنند، نمی‌روند” عده‌ای دیگر از کارشناسان بر این نکته اشاره می‌کنند، که راه مسعود و ربانی باید ادامه‌ داده شود، زیرا آن یک ‌مسیر خوشبختی برای یک ملّت و کشور است، نه گروه‌های ویژه و قومی. به‌قول آنها، مبارزه مسعود و ربانی ادامه‌ همان مبارزان‌یست، که به اسطوره تبدل یافته‌اند

دوکتور تاج‌الدینی، عضو جمعیت“پیوند”، یک سازمان جهانی فارسی ‌زبانان، می‌گوید، اگر با اسکندر یونانی-سپیتمین، با عربها – ابومسلم و یعقوب لیث، با مغولها – سربداران سمرقند و خراسان و محمود تارابی مبارزه بردند.

مسعود و دیگر قهرمانان افغانستان علیه تجاوزهای زمان خود جنگیده‌اند: “ما باید از شاه مسعود معاصر و اسطورپزیری و تاریخ‌پذیری شاه مسعود از دیروز برای امروز درس بگیریم. امروز وقتی که در جوامع اروپایی و غربی برای حیوانات انجمن درست می‌کنند، از این بر بگذرید و نگاه کنید به‌فاجعه‌های اسفبار، وحشیانه، قاتلانه و جبارانه، که روی سر انسانها پیاده می‌شود. یعنی امروز در حقیقت نوعی دین ارتجاعی و از نظر من، استعماری آمده، می‌خواهد داعیه رهبری روحانیت را فلان بکند. خیلی خوب. همه ما، به خدا، آسیب کشیدیم. استغفر‌الله، منکر خدا نیستیم. اما کدام خدا؟ خدای دایش؟ (داعش) خدای طالب؟ خدای“القاعده ”؟ ” خدای ترور“؟ ” خدای وحشت“؟ ” خدای دهشت” “ همزمان عده دیگر به‌جز از شجاعت و مردانگی، به‌آدمیت و تقوای مسعود و ربانی اشاره‌ می‌کنند، که در امر تشکل شخصیت ایشان نقش مهم بازیده‌اند. به‌قول آنها، پیروز‌ی بر شکست‌ها و اعتقاد قوی به‌راهی، که انتخاب کرده‌بودند، این دو شخصیت را از تمام امتحان‌های تاریخ عبور داده‌اند.

میرزا شکورزاده، یک محقق تاجیک، مولف دو کتاب به‌نامهای“رزماوران هندوکُش”و“جانفدای سنگر سبز”، که مبارزه‌های مسعود و ربانی علیه تجاوز اتحاد شوروی و طالبان و تروریزم بین ا لمللی را ارزیابی می‌کنند، می‌گوید، برجستگی این دو شخصیت در آن نیز ثابت می‌شود، که مورد اعتراف نه فقط دوستان، بلکه دشمنان‌شان نیز قرار گرفته‌اند: “مثلاً، ژنرال گراماو (باریس گراماو، فرمانده ارتش ۴۰ – ا شوروی در افغانستان – ف. ا.) در کتاب خود، که در تهران با نام“ارتش سرخ در افغانستان”به چاپ رسید، می‌نویسد، که هیچ دشمنی، هیچ رقیبی مثل احمدشاه مسعود برای من دردسر نیافریده بود. در پنج – شش عملیاتی، که من در پنجشیر داشتم، همیشه خود را مغلوب حس می‌کردم. هیچ موفقیتی من در این عملیات‌ها نداشتم، اما افتخار می‌کنم، که مسعود رقیب مرد و جوانمرد من بود. از پشت خنجر نمی‌زد. اگر آتش‌بس یا پیمانی  امضا می‌شد، خوب رعایت می‌کرد. به اسیران از خود ظلم و ستم نشان نمی‌داد” کارشناسان بر این نکته نیز تأکید کردند، که مبارزه‌های مسعود و ربانی و مردم افغانستان برای آزادی و استقلالیت و علیه تجاوزهای خارجی و سازمان‌های تروریستی، اگر از یک‌سو، موجب هوشیاری سیاسی کشورهای همسایه افغانستان شده است، از سوی دیگر، آنها را هم وادار می‌کند، که برای بازگشت صلح و امنیت به‌این کشور و در کلّ منطقه آسیای مرکزی تلاش ورزند. نشست دوشنبه بخشیده به“هفته شهید”در افغانستان بیش از ۴ساعت طول کشید، اما گفتنی‌ها در باره مسعود و ربانی ناتمام ماندند.

فرید احمدی، رادیو“آسیای میانه”، دوشنبه

 

 

گذاشتن یک پاسخ