آزار و اذیت خیابانی در شهر کابل افزایش یافته است

شماری از بانوان شهر کابل از افزایش آزار و اذیت خیابانی شکایت داشته، می‎گویند، این کار سبب شده است تا آن‎ها در خیابان احساس ترس و هراس نموده و از لحاظ روحی و روانی صدمه ببینند.

این بانوان می‎افزایند، زمانی‌که از خانه بیرون می‎شوند با واکنش‎های گوناگون مردان که مشمول جوانان، حتی کهن‎سالان و پسران زیرسن هجده سال است روبه‎رو گردیده‎اند،

که با الفاظ رکیک، دشنام دادن، دنبال کردن آن‎ها در مسیرراه، دعوت کردن زنان برای رفتن به رستورانت‎ها جهت خوش‎گذرانی و حتی دست اندازه به جان آن‎ها باعث آزار و اذیت آنان می‎شوند.

به‎گفته این بانوان بیشترین آزار دهندگان را موترهای شخصی و موترسایکل سواران تشکیل می‎دهند.

بانو جمیله می‌گوید: “زمانی‎که از خانه به طرف دانشگاه میروم با انواع خیابان آزاری سردچار می‏گردم که مردان موترسوار با آرنگ کردن و صدا زدن از داخل موترشان و موترسایکل سواران با شانه زدن باعث آزار و اذیت می‎شوند و هم‎چنان بعضی پسران با انداختن شماره تلفن و تعقیب نمودن، سبب آزار و آذیت گردیده و بیرون رفتن از منزل و سهم گرفتن در کارهای اجتماعی را برای ما بانوان دشوار می‎سازند.”
برخی این بانوان با این کلمه که به‌کی پناه ببریم؛ از نیروهای امنیتی در خیابان‎ها نیز شاکی‎اند. به‎گفته این بانوان، سربازان و حتی برخی ماموران امنیتی که موترهای پولیس در اختیار دارند، باعث اذیت و آزار بانوان در جاده‎ها می‎شوند.

با این‌حال خدیجه مرادی، استاد دانشگاه و فعال جامعه مدنی علت آزارو اذیت خیابانی بانوان را عدم راه افتادن فرهنگ شهرنشینی و نبود درست تربیت خانوادگی دانسته، می‎گوید: خود بانوان هم در آزار و اذیت خیابانی نقش داشته و بخاطر این‎که آزار نبینند باید با پوشش اسلامی که با فرهنگ یک جامعه مطابقت داشته باشد بیرون شوند.

در افغانستان هر چند نهادهای مختلف برای زنان کار می‌کنند و حتی یک وزارت در چوکات حکومت برای رسیده‎گی به مسائل حوزه زنان ایجاد شده است، اما کمتر به مشکلات اصلی زنان پرداخته می‌شود که همه روزه با آن رو به رو اند و به لحاظ روحی و روانی هر آن صدمه می‌بینند.

حسین راستی‎منش رادیو آسیای میانه کابل

پاسخ ترک